Haraamkhor (2017) – Etyczna fuszerka

W niezależnym kinie indyjskim ostatnich lat objawiło się trochę nowych talentów, twórców bardzo dojrzałych i świadomych mimo niewielkiego doświadczenia, zdobywających nagrody na prestiżowych międzynarodowych festiwalach w Wenecji, Cannes czy Berlinie. Shloka Sharmę, po jego reżyserskim pełnometrażowym debiucie Haraamkhor, trudno zaliczyć do tego ekscytującego grona.
Film nakręcono w zaledwie szesnaście dni, ale w przypadku niewielkich budżetów zdjęcia w zawrotnym tempie to norma. Nie trafił równie szybko na ekrany – po pierwszych festiwalowych pokazach w 2015 r. odleżał aż do teraz. I bardzo szybko po indyjskiej premierze trafił na platformę Netfliksa.

Raees (2017) – Stara nowa masala

Rahul Dholakia od siedmiu lat nie nakręcił żadnego filmu. A zważywszy na fakt, że tym ostatnim była Lamhaa, pozbawiona choć krztyny sensu historia z konfliktem kaszmirskim w tle, w której Bipasha Basu jako ninja mścicielka w burce rączo skakała po dachach, posucha nie powinna dziwić. „Raees” szczęśliwie stał się podwójnym odkupieniem – zarówno reżyserskim, jak i aktorskim. Nie znaczy to, że mamy do czynienia z filmem szczególnie się wybijającym. Dostajemy jednak solidny rozrywkowiec, gdzie znajdziemy i romans, i akcję, jak też politykę, zemstę, intrygi, wątki społeczne i policyjno-przestępczą grę w kotka i myszkę oraz sporo piosenek.

Pink (2016) – Nie znaczy nie

Kwestia przemocy wobec kobiet oraz praw kobiet to w Indiach w ostatnich latach jeden z istotniejszych elementów dyskursu społecznego. Temat podejmuje coraz chętniej również kino popularne, mówiąc językiem czytelnym dla szerokiej publiczności. I z jednej strony to ważne, by istotny przekaz docierał „pod strzechy”, ale z drugiej – twórcy stoją przed trudnym zadaniem, by odpowiednio…

Aligarh (2016) – Prawo do godności

Reżyser Hansal Mehta w Aligarhu – podobnie jak w Shahidzie – sięga do autentycznych wydarzeń i kina zaangażowanego społecznie. Sprawa, którą się zainteresował, wzbudziła duże poruszenie w społeczeństwie i wywołała liczne dyskusje oraz kontrowersje. W lutym 2010 roku sześćdziesięciokilkuletni Ramchandra Siras, profesor Muzułmańskiego Uniwersytetu w Aligarhu specjalizujący się w literaturze marathi, kierujący wydziałem Nowożytnych Języków…

Shivaay (2016) – Bez sternika

Reżyserowany przez Ajaya Devgana Shivaay zapowiadał się na solidne kino gatunkowe. Nie takie co prawda, które eksploruje granice konwencji czy wywraca schematy, ale dostarcza za to porządnej rozrywki. Sążnisty, męski film z rozpędzoną akcją pośród widowiskowych zaśnieżonych szczytów gór. Cóż, aplauz należy się ludziom, którzy tak zmontowali zwiastun, że w tę zapowiedź uwierzyłam… Ajay Devgn,…

M.S. Dhoni. The Untold Story (2016, M.S. Dhoni: Historia nieopowiedziana)

Ta opowieść aż prosiła się o przeniesienie na ekran. Kino popularne uwielbia przecież inspirujące historie o marzeniach oraz sięganiu po niemożliwe. A te najbardziej niewiarygodne i zaskakujące scenariusze pisze życie. Droga zaś, jaką przebył MS Dhoni, jest tak filmowa czy wręcz baśniowa, że gdyby wszystko nie wydarzyło się naprawdę, trudno by było dać temu wiarę.…

Waiting (2015) – Zwyczajność w kryzysie

Waiting, czyli „Czekanie” Anu Menon (znanej wcześniej z mało udanego mainstreamowego London, Paris, New York), zrealizowano wedle bardzo prostej recepty na dobre kino. Interesujący scenariusz o zwykłych ludziach niespodziewanie postawionych na jednym z tych życiowych zakrętów, jakie zazwyczaj są udziałem innych, nie nas, powierzono do zagrania kapitalnej obsadzie. Bez formalnych fajerwerków czy narracyjnych eksperymentów, historię…

Umrika (2015) – Listy z odległej ziemi

Umrika Prashanta Naira, reżysera, który w długim metrażu zadebiutował dobrze przyjętą niezależną komedią Delhi in a Day, na ubiegłorocznym festiwalu w Sundance zdobyła nagrodę publiczności (w tej samej sekcji, w jakiej właśnie wyróżniono Córki dancingu Agnieszki Smoczyńskiej). Nad scenariuszem Nair pracował w ramach warsztatów Sundance Mahindra Lab – gdzie miał znakomite towarzystwo innego projektu, który w tym roku poza…

Dil Dhadakne Do (2015) – Rodzina pod lupą

Gdy Dil Dhadakne Do pojawiło się na ekranach, Zoi Akhtar zarzucano, że jej film, trzeci pełnometrażowy w dorobku, to tylko kolejna pusta eskapistyczna opowieść o życiu elit. Myślę, że niesłusznie. Bo choć owszem, reżyser ponownie pokazała nieprzyzwoicie bogatych bohaterów, których ponownie wysłała w pretekstową egzotyczną podróż, to konflikty, w jakie ich uwikłała, nie są oderwane…

Titli (2015) – W domu, czyli w piekle

Oglądanie Titli Kanu Behla nie jest przyjemnym doświadczeniem. Przeciwnie. Widza nie opuszcza podskórny niepokój. A choć nie ma tu rwanego montażu, niespokojnej, rozedrganej pracy kamery, a długie, ziarniste, reporterskie ujęcia nagrane na 16-mm taśmie, wyraźnie wyczuwalne jest rozdarcie bohatera (rewelacyjny Shashank Arora), emocjonalna burza którą przeżywa. Na zewnątrz oglądamy tylko maskę, zrezygnowaną twarz młodego mężczyzny,…

Bombay Velvet (2015) – Epickie fiasko

To miało być magnum opus Kashyapa. Film wycyzelowany, obmyślany prawie dekadę, zrodzony z pasji do Mumbaju, fascynującego miasta o wielu obliczach i burzliwej historii, wydobywający kwintesencję miejsca oraz intrygujących ludzi stojących za jego kształtem. Film, którego kiedyś, jako niepokorny reżyser boksujący się z cenzorami o samo prawo do emisji, bez kredytu zaufania inwestorów oraz wsparcia…

Shandaar (2015) – Renderowana ropucha

Vikas Bahl reżyserskim debiutem, Queen, rozbił bank zeszłorocznych indyjskich nagród, a i widzowie docenili jego kameralny oraz bezpretensjonalny film. Królowa nie była pierwszą przygodą z kinem Bahla. Wcześniej zajmował się głównie produkcją – i współpracował z takim na przykład Kashyapem przy Ugly czy Dev D. Trudno więc tłumaczyć, że nagle – obdarzony kredytem zaufania i…

Bajrangi Bhaijaan (2015) – Ku pokrzepieniu

Nie ma co się oszukiwać – każdą niemal scenę w tym filmie przewidzicie z biegłością mistrza prekognicji. Owszem, Szczęśliwie Zbiegi Okoliczności i Niezwykłe Zrządzenia Losu będą szczęśliwe i niezwykłe do kwadratu, a nawet sześcianu. Jasne, scenariusz jest wyrafinowany niczym kuchnia w McDonalds’ i miejscami przypomina sito, wskutek czego zawieszenie niewiary wymaga akrobatycznych wręcz zdolności. Szlachetni…

Island City (2015, Miasto wyspa) – W mieście symulakrów

Island City Ruchiki Oberoi to kolejny w serii błyskotliwych indyjskich debiutów docenionych na światowych festiwalach. A mieliśmy ich trochę w ostatnim czasie. Nagrodzony w Cannes Masaan Neeraja Ghaywana, ubiegłoroczne Labour of Love Adityi Vikrama Sengupty czy zgłoszony jako indyjski kandydat do Oscara Court Chatanyi Tamhanego. Reżyserka musiała długo poczekać na realizację swojego projektu – pomysł…

Badlapur (2015) – Zemstogród

Hasło reklamowe, które na plakatach Badlapuru Srirama Raghavana zamieszczono pod tytułem, mówi: Nie przegap początku. I warto te słowa wziąć do serca, bo poza otwierającymi sekwencjami film widzowi oferuje… głównie rozczarowania. A zaczyna się obiecująco. Zrealizowana w tempie, realistyczna i dobrze zmontowana scena z ludźmi, którzy w niewłaściwym czasie znaleźli się w niewłaściwym miejscu. W jednej…