Oglądam dwa zdjęcia. Monochromatyczne, poprzebarwiane – jak to stare fotografie. Jedno przedstawia przystojnego, może nieco melancholijnego młodzieńca z roziskrzonym spojrzeniem utkwionym w dalekim punkcie ponad obiektywem. Wygląda mi na marzyciela. Drugie to podobizna starszego mężczyzny. Z zapadniętymi policzkami, ustami wygiętymi w grymasie i zrezygnowanym wzrokiem. Gdybym nie miała świadomości, że obie fotografie przedstawiają tę samą…